انگلیس خود را برای مسابقه فضایی خود آماده می کند

کورن وال ، در جنوب غربی انگلستان ، به دلیل داشتن دهکده های ماهیگیری عتیقه و سواحل گرم صخره ای معروف است. به زودی ممکن است یک چیز کاملاً متفاوت قابل مشاهده باشد: یک صنعت فضایی کوچک اما در حال رشد.

انتظار می رود یک بوئینگ 747 اصلاح شده در یک یا دو روز یک روز از باند طولانی در فرودگاه منطقه بلند شود ، بر فراز اقیانوس اطلس پرواز کند و به استراتوسفر پرواز کند. در آنجا ، موشکی از زیر بال می افتد ، موتورهای خود را پرتاب می کند و با بازگشت هواپیما به فرودگاه ، محموله های ماهواره های کوچک را به مدار منتقل می کند.

پس از شش سال برنامه ریزی و جمع آوری سرمایه ، ساخت یک فرودگاه فضایی منظم با هزینه 22 میلیون پوند (28 میلیون دلار) در ماه جاری در فرودگاه نیوکوی آغاز شد.

انتظار می رود مستأجر اصلی Virgin Orbit ، بخشی از دنیای ویرجین ریچارد برانسون باشد. نقطه فروش: ماهواره ها را می توان از طریق هواپیما سریعتر و با زیرساخت کمتری نسبت به موشک های زمینی در مدار قرار داد. این شرکت قصد دارد 747 (به نام دختر کیهانی) و سایر تجهیزات مورد آزمایش در صحرای موهاوی را با کمک 7.35 میلیون پوند از آژانس فضایی انگلیس به انگلیس بیاورد.

ملیسا تورپ ، مدیر مسئول توسعه دهنده در Spaceport Cornwall ، سازنده ، گفت: “در ابتدا مردم ما را مسخره کردند.” “برای اقناع بسیاری از مردم کار زیادی لازم بود.”

از جمله بهترین استدلال ها: این فضاپیما ، متعلق به دولت محلی است که در نهایت می تواند 150 شغل خوب در این زمینه فراهم کند ، علی رغم جذابیت ، منطقه ای که متکی به کار فصلی کم درآمد گردشگری است.

برخی می گویند انگلیس پس از سالها غفلت ، همیشه تجارت فضایی پر خطر خود را گسترش داده است. علاوه بر کورن وال ، دولت پول را در پشت چندین سایت پرتاب بالقوه دیگر قرار می دهد ، از جمله یکی در سواحل دور افتاده اسکاتلند ، که برای یک موشک سازگار با محیط زیست ساخته شده است در نزدیکی ساخته شده است.

این برای کشوری که سابقه عمیقی در موشک ها یا پرتاب ماهواره ها به فضا ندارد ، جدید است. مورد فرودگاههای فضایی در انگلیس ثابت نشده است. در حقیقت ، برخی از تحلیلگران می گویند که در حال حاضر تعداد بیشتری از این امکانات از جمله در ایالات متحده وجود دارد.

Fintech Pledge برای تقویت بخش fintech انگلستان راه اندازی شد
بخوانید:

اولین موشک ماهواره ای ساخت انگلیس – و تنها موشک تا به امروز – از وومرا در استرالیا در سال 1971 پرتاب شد. این برنامه با نام Black Arrow پس از چهار پرتاب لغو شد زیرا مقرون به صرفه نبود.

داگ میلارد ، متصدی فضایی در موزه علوم در لندن گفت: “شما باید خود تصمیم بگیرید که انگلیس ظرف چند سال از پرتاب ماهواره ها است.” “این چیزی است که مدتها پیش نمی توان به آن فکر کرد.”

دلیل اصلی این تغییر Brexit است. تصمیم برای خروج از اتحادیه اروپا این آگاهی را به وجود آورد که انگلیس که تا حد زیادی به برنامه های فضایی اروپا و آمریکا برای خدماتی مانند ناوبری ماهواره ای اعتماد کرده است ، بدون زیرساخت های فضایی خود در خطر خواهد بود. بودجه آژانس فضایی امسال با 10 درصد افزایش به 556 میلیون پوند رسید (هنوز بخشی از 22 میلیارد دلار ناسا).

گراهام ترانوک ، مدیر اجرایی آژانس فضایی انگلیس ، در مصاحبه ای گفت که Brexit “انگیزه ای واقعی برای ما بود تا درباره آنچه واقعاً به عنوان یک کشور در فضا نیاز داریم ، بیندیشیم”.

اما تصمیم به نگاه به آسمان همزمان با افزایش استفاده تجاری از فضا در سراسر جهان است ، که توسط سرمایه گذاران با ارزش خالص مانند الون ماسک ، جف بزوس و آقای برانسون تبلیغ می شود ، اما همچنین توسط یک تعداد کارآفرین و شرکت کمتر شناخته شده هدایت می شود.

مسئله اصلی ظهور ماهواره های بسیار کوچکتر و ارزان تر ، برخی به اندازه جعبه کفش و هزینه نسبتاً کم 1 میلیون دلار یا کمتر بوده است. برخی از آنها برای نظارت استفاده می شوند ، مانند اندازه گیری مقدار روغن ذخیره شده در مزرعه مخزن ، و داده های ارزشمند برای سرمایه گذاران انرژی. قرار است دیگران به اینترنت وصل شوند و یک لینک اصلی در اینترنت در حال رشد چیزها ایجاد کنند که برای اتومبیل های خودران و آشپزخانه های هوشمند ضروری است.

اسنودن از آمازون برای استخدام رئیس سابق NSA انتقاد کرد
بخوانید:

مارک پوجت ، مدیر اجرایی شرکت Seraphim Capital ، مستقر در لندن ، که در یک صندوق فضایی 90 میلیون دلاری سرمایه گذاری می کند ، گفت: “ما در آغاز این سفر درست هستیم.”

دولت نخست وزیر بوریس جانسون با توافق در ماه ژوئیه برای صرف 500 میلیون پوند برای به دست آوردن 45 درصد از OneWeb ، اپراتور ماهواره ، تراشه های خود را در چنین تلاشی قرار داد.

OneWeb امسال ورشکستگی را اعلام کرد ، اما در گرمترین منطقه صنعت ماهواره دخیل است: ایجاد برج هایی به اصطلاح ، کولاک از ماهواره های هماهنگ در مدار کم ، طراحی شده برای ارائه پوشش جامع برای اهداف مانند گسترش اینترنت به مناطق دورافتاده.

OneWeb در حال ساخت ماهواره های خود در کارخانه متعلق به ایرباس در فلوریدا است. امید در دولت انگلیس و جامعه فضایی این است که OneWeb نسل آینده ماهواره ها را در انگلیس بسازد.

به طور کلی ، دولت در تلاش است تا فعالیتی را که به عنوان “فضای جدید” شناخته می شود ، حمایت کند ، این رویکرد انعطاف پذیرتر و تجاری تر به صنعتی است که به طور سنتی تحت حاکمیت برنامه های دولتی و نظامی است.

آقای تورنوک گفت: “OneWeb و آنچه که ما در ابتدای راه اندازی آن انجام می دهیم مربوط به بازی کردن یک نقش واقعاً بزرگ در این اقتصاد جدید است.”

در حالی که انگلیس در فعالیت های معتبر فضایی از جمله ساخت یک فضاپیما در مریخ برای یک مأموریت آینده اروپا-روسیه شرکت کرده است ، اما باید مقابله کند. با این حال ، کارشناسان فضایی می گویند جهتی که صنعت در آن حرکت می کند می تواند به نفع آن باشد.

وسایل نقلیه پرتابی که انگلیس در تلاش است از آنها پشتیبانی کند ، برای ماهواره های کوچکتر که در مدار کم زمین و در ارتفاع 800 مایلی کار می کنند ، مناسب خواهد بود ، در حالی که غول های مخابراتی که گاهی صدها میلیون دلار هزینه دارند ، تقریباً 22000 مایل است.

شرکت مرکز داده Equinix باج افزار را بررسی می کند
بخوانید:

ماهواره های کوچکتر نیز طول عمر بسیار کمتری نسبت به ماهواره های بزرگتر دارند ، به این معنی که تعداد بیشتری از آنها و پرتاب بیشتر مورد نیاز است. Virgin Orbit می گوید که قصد دارد 12 میلیون دلار برای آوردن محموله 700 پوندی ماهواره به فضا جمع کند.

بستن سایت های پرتاب نیاز به شرکت هایی مانند In-Space Missions ، یک شرکت خدمات فضایی در همپشایر ، خارج از لندن را برطرف می کند. داگ لیدل ، مدیر عامل شرکت گفت که این شرکت در سال جاری برای پرتاب ماهواره تمام مسیر را به نیوزیلند رسانده است اما با شکست موشک آن را از دست داد.

اقتصاد فضایی جدید برای کشورهای متوسط ​​مانند انگلیس نیز مقرون به صرفه است. مارتین سوئیتینگ ، بنیانگذار و مدیرعامل یک دانشگاه انگلیس به نام Surrey Satellite Technology ، پیشگام در زمینه ماهواره های کوچک ، گفت: “رویکرد ماهواره ای کوچک اکنون به این معنی است که ما کل بودجه ملی خود را صرف برنامه فضایی خود نخواهیم کرد.”

فضا همچنین برای استارتاپ هایی مانند Open Cosmos که هزینه ساخت 10 میلیون دلار یا کمتر را برای ساخت ، ترتیب برای پرتاب و بهره برداری زودهنگام از ماهواره ها دارند ، بیشتر در دسترس است. این شرکت یکی از چندین شرکت فناوری است که در هارول ، جامعه ای نزدیک دانشگاه آکسفورد جمع شده اند.

همسایگان شامل مشتریانی مانند Lacuna Space هستند که قصد دارد ماهواره ها را برای طیف وسیعی از کاربردها مانند ردیابی دام در مزارع وسیع در آمریکای لاتین مستقر کند و تأمین کنندگان بالقوه ای مانند Oxford Satellite Systems که آنتن های ماهواره ای را می سازند که یک بار در مدار پخش می شوند تا داده ها را به گیرنده ها بفرستند. کف

این یک اکوسیستم کوچک است ؛ راول گوردا سسیور ، بنیانگذار 31 ساله Open Cosmos ، گفت: “همه یکدیگر را می شناسند.”

اما همه شرکت ها استارت آپ نیستند. ایرباس ، غول هواپیماهای تجاری فرانسوی ، همچنین یک تولید کننده بزرگ ماهواره است و 3500 نفر را مشغول کار فضایی در انگلیس می کند.

این شرکت از پیامدهای ناشی از Brexit در آن عملیات عصبی بوده است ، اما حرکت دولت به OneWeb اطمینان بخشی را ایجاد کرد.

Pelosi و Mnuchin در حال برنامه ریزی آخرین جلسه خود در زمینه تسکین ویروس هستند
بخوانید:

ریچارد فرانکلین ، رئیس هوا فضا و دفاع در ایرباس گفت: “سرمایه گذاری در OneWeb و تمرکز انگلستان در فضا باعث می شود ایرباس بلند شود.” انگلیس واقعاً مکان خوبی برای سرمایه گذاری است.

با گفتن این سخنان ، جاه طلبی های انگلیس با ناشناخته ها و خطرات زیادی روبرو است.

فن آوری های پرتابی که به آنها اعتماد می کنید اثبات نشده اند. با توقف موتور اصلی موشک ، اولین آزمایش ویرجین اوربیت امسال در آمریکا با شکست مواجه شد. ویروس کرونا ویروس کرونا باعث فشار مالی عظیمی بر امپراتوری آقای برانسون از جمله پرچمدار آن ، ویرجین آتلانتیک شده است. تاجر برای کمک به تقویت امور مالی شرکت هواپیمایی و سایر شرکت ها ، نزدیک به 500 میلیون دلار سهام Virgin Galactic ، یک شرکت گردشگری فضایی را فروخت.

اما ویل پومرانتز ، معاون رئیس جمهور در پروژه های ویژه ویرجین اوربیت ، گفت که 747 “وقتی آماده شوند و به ما نیاز داشته باشند” به کورن وال می آید.

بازار ماهواره نیز یک بازار رقابتی و متلاطم است. بنیانگذار تسلا ، ایلان ماسک ، که فضانوردان آمریکایی را به ایستگاه فضایی بین المللی برده و آنها را با سلامت به زمین برگردانده است ، در حال ساخت سیستم ماهواره ای خود به نام Starlink است. شرکتهای دیگر فناوری احتمالاً از این امر پیروی خواهند کرد ، در حالی که اکنون بسیاری از کشورها می توانند ماهواره بسازند.

الكساندر نجار ، مشاور ارشد Euroconsult ، یك شركت تحقیقات بازاریابی ، گفت: “یكی از بهترین چیزها در مورد صندلی های كوچك این است كه هر كسی بتواند یك صندلی درست كند.”

با این حال ، کارآفرینان فضایی در انگلیس می گویند داشتن سکوی پرتاب در نزدیکی خانه می تواند به آنها یک مزیت بدهد.

آقای لیدل ، سازنده ماهواره گفت: “اگر ما بتوانیم سوار كامیون شویم و فضاپیمای خود را به اسكاتلند یا كرن وال برسانیم ، كل فرآیند بسیار واضح تر می شود.”

منبع: اخبار فوتبالی

لینک ها کوتاه شده

tinyurl.com/yx9w9r6l
is.gd/eQ68xb
shrtco.de/I1yWC
clck.ru/RFD3q
u.nu/o0w3y
ulvis.net/gaG

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا