برای عروسهای جوان روهینگیا ، ازدواج به معنای انتقال ضعیف و کشنده است

بانکوک – هرسا روزهای ماه را شمارش می کند و بر خلیج بنگال و دریای آندام شدت می گیرد. روزهای حضورش در تریلر در فضایی کاملاً تنگ بود که حتی نمی توانست پاهایش را دراز کند ، هفته ها و هفته ها ماهها خونریزی می کرد.

خانم هرسا ، 18 ساله ، درباره پناهندگان دیگر در قایق گفت: “مردم به گونه ای تلاش می کردند که انگار در حال چرخش ماهی هستند.” “سپس آنها از حرکت ایستادند.”

بازماندگان گفتند که دهها جسد بر فراز دریا ریخته شد ، برخی کتک خوردند و برخی دیگر از گرسنگی. عمه خانم هرسا و سپس برادرش درگذشت.

شش ماه کامل پس از سوار شدن به یک قایق ماهیگیری در بنگلادش به امید قاچاقچیان انسان به مالزی ، خانم هرسا که یک نام دارد و نزدیک به 300 پناهنده روهینگیایی ماه گذشته در اندونزی پناهنده شدند. خواهرش 21 ساله دو روز پس از فرود قایق درگذشت.

هزاران روهینگیایی که از خانه های خود در میانمار اخراج شده و در شهرک های پناهندگان همسایه بنگلادش قرار گرفتند ، قایق خطرناکی را که به مالزی منتقل شده بود سوار کردند ، جایی که بسیاری از گروه اقلیت تحت تعقیب به عنوان کارگران فاقد سند و مدارک زحمت می کشند. صدها نفر در راه مردند.

بیشتر کسانی که اکنون مانند خانم هرسا در حال سفر هستند ، دختران و زنان جوانی از اردوگاه های پناهندگان در بنگلادش هستند که والدین آنها به آنها قول ازدواج با مردان روهینگیایی در مالزی را داده اند. دو سوم کسانی که ماه گذشته با خانم هرسا در اندونزی به زمین نشستند زن بودند.

وی گفت: پدر و مادر من پیرتر می شوند و خواهر و برادرهایم در خانواده های خودشان هستند. “پدر و مادرم تا کی بار من را تحمل می کنند؟”

مدافعان حقوق زنان پوسترهایی را در پاریس با پوسترهای تند و محکوم به سو abuse استفاده در خانه ارسال می کنند
بخوانید:

از طریق خواستگاری پسر عموی خود در مالزی که به عنوان چمن زن کار می کند ، والدین خانم بی بی نامزد او را پیدا کردند. وی گفت که جزئیات این مرد را جویا شد ، اما به غیر از نام او هیچ یک از آنها ارائه نشد.

خانم بی بی پس از زنده ماندن بیش از نیم سال در دریا در تلاشی ناکام برای رسیدن به او ، از اندونزی با نامزدش که در فاصله کشور است صحبت کرد. این تماس تلفنی دو دقیقه طول کشید. وی گفت: “او جوان به نظر می رسد.” این میزان شناخت او از او است.

خانم بی بی در ابتدا به کارمندان کمیساریای عالی پناهندگان پناهندگان سازمان ملل گفت که او 15 ساله است ، اما بعداً سن خود را به 18 سال تغییر داد. ازدواج کودکان در روهینگیا ، به ویژه در جمعیت روستایی ، معمول است.

اکثریت بودایی که عمدتاً بدون کشور بودند ، در میانمار تحت آپارتاید مانند بودند. طی چند سال گذشته ، موج های کشتار و هجوم ، روهینگیا را از مرز به بنگلادش رانده اند ، جایی که قاچاقچیان انسان به همراه خانواده هایشان جوانان و مستاصل در اردوگاه های پناهندگان را شکار می کنند.

از سال 2017 که بیش از سه چهارم میلیون روهینگیا از یک کار پاکسازی قومی در میانمار فرار کردند ، هجوم مردم افزایش یافته است. با تشدید مرزهای ویروس مرزی ، سفر در دریا حتی دشوارتر شده است. ماههای سال قایقهای پر از صدها مهاجر روهینگیایی در دریا سفر می کردند و موفق به یافتن پناهگاهی امن نمی شدند. مقامات تایلند و مالزی بارها آنها را تحت فشار قرار داده اند.

روسیه وقتی وزیر امور خارجه این کشور ، سرگئی لاوروف ، وارد قرنطینه می شود ، مأموریت ملی را اعمال می کند.
بخوانید:

ماهیگیران در جلبک ها ، در حاشیه جزیره سوماترا در اندونزی ، از معدود افرادی هستند که از روهینگیا استقبال کرده اند. یک تاجر مورد ضرب و شتم با حدود صد پناهجو در ماه ژوئن فرود آمد و پس از آن قایق بزرگتر در 7 سپتامبر دنبال شد.

اینریکا رتوات ، مدیر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در آسیا و اقیانوسیه گفت: “سوال این است که آسیای جنوب شرقی به عنوان یک منطقه چگونه در آستانه این بحران انسانی پاسخ می دهد؟”

دولت بنگلادش ، که با جمعیت آسیب پذیر خود در طاعون دست و پنجه نرم می کند ، تهدید کرده است که هزاران روهینگیا را از اردوگاه ها به یک گردباد در خلیج بنگال منتقل می کند. این جزیره احمق خالی از سکنه بود تا اینکه نیروی دریایی بنگلادش حدود 300 روهینگیا را مجبور کرد – بسیاری از آنها زن و کودک بودند – تابستان امسال ، جایی که تلاش آنها برای حرکت به مالزی پس از ماه ها در دریا پایان یافت ، در آنجا مخفی شوند.

در اوایل این ماه ، چندین روهینگیا در درگیری بین گروههای مختلف در اردوگاه پناهجویان کوتوتالونگ در بنگلادش که بزرگترین محل استقرار پناهندگان در جهان محسوب می شود ، کشته شدند. برخی از زنان می گویند كه از ترس خشونت جنسی ، هرچه كمتر استفاده از افكار عمومی را ترك می كنند.

رودخانه شمسون ، 17 ساله ، گفت که از رفتن به اردوگاه ها بسیار ناامید شده است ، اگرچه داستان هایی از خطرناک بودن این حرکت شنیده بود. پدرش ، یک روحانی ، او را خواستگاری یافت ، مردی از همان روستای بارکین که در مالزی به عنوان نجاری کار می کند.

آمریکایی های خارج از کشور منتظرند ببینند نامه های ارسال شده برای آنها ارسال می شود یا نه
بخوانید:

خانم ریور در مورد خواستگاری مختصر آنها در تماس تلفنی گفت: “من در یک تماس ویدیویی با او صحبت کردم و از هر زاویه ای او را دوست داشتم.” “او نه خیلی بزرگ بود ، نه خیلی کوچک. ظاهر خوبی داشت.”

خانم ریور گفت که نامزدش برای این حرکت خود 4500 دلار باید بپردازد. مکانی که او ماهها در قایق اشغال کرده بود در نزدیکی موتور بود ، به حدی پر سر و صدا که نمی توانست صدای دیگران را بشنود.

قاچاقچیان و واسطه ها ، اعم از مسلمانان روهینگیا و بودایی های نژادی راخین ، آنها را با لوله های پلاستیکی مورد ضرب و شتم قرار دادند. غذا روی یک ورق پلاستیکی آغشته به مانده از هفته های گذشته سرو می شد و هر وعده غذایی را با بوی بدی درگیر می کرد.

خانم رود ماه گذشته پس از ورود به اندونزی گفت: “الان مطمئن هستم ، اما از خانواده و نامزدم جدا می شوم.” “بعد چه اتفاقی می افتد؟ من نمی دانم.”

گرچه موجهای قبلی روهینگیا که در اندونزی فرود آمدند ، بیشتر به مالزی راه پیدا می کردند ، اما فقط تعداد کمی از معابر امسال قادر به پیوستن به خانواده ها یا صاحبان آینده آنها بودند.

وی گفت ، وقتی نعموت شاه با همسرش مجوما بی بی ازدواج كرد ، او 14 ساله و 12 ساله بود. سقف خانه های كودكی آنها در باركین تا آنجا كه ممكن است لمس می شود.

وی گفت ، در سال 2014 ، آقای شاه به قاچاقچیان انسان پول داد تا او را از راكین به مالزی ببرند ، این سفر 28 روزه بود كه تقریباً باعث مرگ وی شد. دخترش تنها شش ماه داشت که رفت. سه سال بعد خانواده وی پس از قتل ، تجاوز و آوارگی اجباری ارتش روهینگیا در ارتش میانمار به بنگلادش گریختند.

با دادگاه عالی دیگر بجنگید
بخوانید:

همسر آقای شاه از یک اردوگاه پناهجویان در بنگلادش التماس کرد که به او و دخترش پول بدهد تا در مالزی به او ملحق شوند. او که می دانست سفر چقدر خطرناک است ، حاضر نشد.

اما همسرش که آقای شاه او را “بسیار باهوش” توصیف کرد ، بی سر و صدا پولی را که برای او از کار خود به عنوان کارگر ساختمانی فرستاده بود پس انداز کرد. در پایان ماه مارس ، او و دخترش سوار یک قایق ماهیگیری شدند ، که آنها امیدوار بودند ، در محل زندگی همسرش.

آقای شاه گفت: “من از اینكه آنها بدون اجازه من رفتند بسیار ناراحت شدم.”

وقتی خبر غرق شدن دسته جمعی به وی رسید ، تصور كرد كه خانواده اش در دریا كشته شده اند. اما در ماه ژوئن ، شاه 24 ساله شنید که یک قایق در اندونزی فرود آمده است. اسکن گسترده این فیلم همسر و دخترش را شناسایی کرد.

آقای شاه گفت: “من هرگز به اندازه روزی که فهمیدم آنها زنده هستند احساس خوشبختی نکردم.”

وی گفت که یک روهینگیای دیگر در مالزی زنان دوم یا سوم را گرفت. اما او این کار را نخواهد کرد. در عوض او به اندونزی سفر کرد تا با همسر و دخترش متحد شود. آقای شاه گفت: “من با یک زن می مانم.” “او تمام این راه را طی کرد ، این زمان سخت را برای من تحمل کرد.”

منبع: اخبار فوتبالی

لینک ها کوتاه شده

tinyurl.com/y5zyt2kt
is.gd/KId7Lq
shrtco.de/dyISh
clck.ru/RSVsW
u.nu/eervy
ulvis.net/T2jE

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا